ΠΑΤΡΙΣ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ

Άρπαξαν το χρυσάφι σου και σου ’δωσαν

χάντρες και καθρεφτάκια…

Μες στη φωτιά και στο συναγερμό και

σ’ όνειρα θολά και μπερδεμένα

Ξεσπούσες σε τραγούδια πόνου απλά και

δίχως λόγια…

Μουσική, εσύ μας βοήθησες.

Το μήνυμα του πρώην άστεγου... δισεκατομυριούχου στους Έλληνες: Στο τέλος όλα θα πάνε καλά!

Ο Τζον Πολ Ντετζόρια (John Paul DeJoria) δεν έχει ένα συνηθισμένο success story. Ξεκινώντας από το μηδέν, έχοντας μείνει δύο φορές στη ζωή του άστεγος και με μόλις 700 δολάρια κατάφερε στη δεκαετία του '80 να δημιουργήσει έναν κολοσσό στη βιομηχανία της ομορφιάς και να γίνει ο τρίτος πλουσιότερος Ελληνας στον κόσμο.

Ο αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος, ιδιοκτήτης της εταιρείας προϊόντων μαλλιών John Paul Mitchell Systems και της τεκίλα Patron, διακεκριμένος για το επιχειρηματικό του δαιμόνιο και το σημαντικό φιλανθρωπικό του έργο, μίλησε στο «Εθνος της Κυριακής» για τη συναρπαστική ιστορία του, την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και μας εξήγησε πώς θα ήθελε να βοηθήσει την Ελλάδα της κρίσης.

Η περιπέτεια του 73χρονου σήμερα Ντετζόρια ξεκίνησε λίγο μετά τη γέννησή το 1944 στο Λος Αντζελες από γονείς μετανάστες, πατέρα Ιταλό και μητέρα Ελληνίδα. «Η μητέρα μου έφυγε από την Καβάλα στα 19 της και έφτασε με πλοίο στις ΗΠΑ, όπου με γέννησε και με βάφτισε χριστιανό ορθόδοξο στην Αγία Σοφία στο Λος Αντζελες», μας αφηγήθηκε.

Οταν ήταν μόλις δύο χρόνων βίωσε τον χωρισμό των γονιών του και μεγάλωσαν εκείνος και ο αδερφός του με τη μητέρα τους. Στα εννιά του άρχισε ήδη να δοκιμάζει το επιχειρηματικό του ταλέντο, πουλώντας ευχετήριες κάρτες και εφημερίδες για να βοηθήσει την οικογένεια. Επειτα από μια δύσκολη εφηβεία, κατά την οποία συμμετείχε ακόμα και σε συμμορία, υπηρέτησε στο Αμερικανικό Ναυτικό, για να επιστρέψει δύο χρόνια αργότερα στο Λος Αντζελες και να ξεκινήσει να εργάζεται ως πωλητής για διάφορες εταιρείες. Το 1971 γνώρισε τον ταλαντούχο κομμωτή Πολ Μίτσελ και εννέα χρόνια αργότερα έστησαν μια εταιρεία που με ένα επαναστατικό σύστημα τριών προϊόντων μαλλιών έμελλε να γίνει ο κολοσσός που σήμερα πουλάει προϊόντα σε εκατοντάδες χιλιάδες κομμωτήρια στον κόσμο.

«Κοιμόμουν στο αυτοκίνητο» «Το 1980 έζησα τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, κοιμόμουν στο αυτοκίνητο και ξεκίνησα την επιχείρηση με 700 δολάρια, επειδή το άτομο που θα επένδυε μισό εκατομμύριο τελικά αποσύρθηκε», είπε ο Ντετζόρια στο «Εθνος». Τότε είχε πάρει διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγό του και είχε φύγει από το σπίτι ζώντας για δεύτερη φορά άστεγος. Πώς όμως κατάφερε με 700 δολάρια να επιβιώσει και να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία; Η περιγραφή της καθημερινότητάς του στα πρώτα αυτά βήματα είναι συγκλονιστική: «Κοιμόμουν στο αυτοκίνητο και τα 700 δολάρια πήγαιναν για την αγορά των ετικετών, όλα τα υπόλοιπα, όπως μπουκάλια και συστατικά, τα έπαιρνα με πίστωση 30 ημερών από τους προμηθευτές. Είχαμε δύο εβδομάδες να παρασκευάσουμε τα προϊόντα και άλλες δύο εβδομάδες για να τα πουλήσουμε μέχρι να έρθει η ώρα να πληρωθούν τα προηγούμενα.

Επίσης είχα 100 δολάρια στην τσέπη, που αρκούσαν για να αγοράζω βενζίνη και να τρώω. Εκανα ντους που προσέφερε το Griffith Park δωρεάν σε όσους έπαιζαν τένις, με 99 σεντς έτρωγα πρωινό- ειδική τιμή μετά τις 9 το πρωί- και το απόγευμα σε συγκεκριμένα εστιατόρια με μπαρ, μπορούσες από τις 4.30 μέχρι τις 6 να παραγγείλεις μια μαργαρίτα για 99 σεντς -φυσικά ήταν φτηνή, δεν ήταν Patron-, αλλά μαζί σου έδιναν τάκος, εντσιλάδας και σος που έγιναν το δείπνο μου». Κατάλαβε ότι είχαν πετύχει όταν, έπειτα από δύο χρόνια, κατάφεραν να πληρώνουν τους λογαριασμούς στην ώρα τους.

Μπορεί έκτοτε η καθημερινότητά του να έχει αλλάξει ριζικά αλλά έχει διατηρήσει μια συνήθεια από την εποχή της φτώχειας: να φοράει σχεδόν πάντα στη δουλειά του μαύρα ρούχα. «Οταν ξεκίνησα την επιχείρησή μου δεν είχα αρκετά χρήματα και φορούσα όλη την εβδομάδα το ίδιο μαύρο κοστούμι αλλάζοντας πέντε πουκάμισα και κανείς δεν καταλάβαινε ότι ήταν το μόνο που είχα. Τελικά κράτησα αυτή τη συνήθεια, γιατί είναι πρακτική». Μια άλλη συνήθειά του είναι ένας μικρός διαλογισμός κάθε πρωί. «Οταν ξυπνάω ευχαριστώ τον Θεό για όσα μου έχει δώσει και για 2-3 λεπτά κάθομαι στο κρεβάτι και αδειάζω το μυαλό μου από οποιαδήποτε σκέψη».

Με τη νυν σύζυγό του, Ελοΐζ, έκαναν δωρέες στους Ρεπουμπλικάνους Τεντ Κρουζ και Ρικ Πέρι στην καμπάνια για το προεδρικό χρίσμα, πάντως είναι ανάμεικτα τα συναισθήματά του για την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ: «Ποτέ δεν μου άρεσε η συμπεριφορά του, ο τρόπος που μιλάει στον κόσμο σαν να είναι ο καλύτερος. Πιστεύω ότι εξελέγη επειδή πολλοί ήταν θυμωμένοι με το πώς οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί χειρίστηκαν τα πράγματα στο παρελθόν. Κανένα κόμμα δεν έκανε αρκετά για να βελτιωθεί η κατάσταση για όλους. Οι ψηφοφόροι, παρόλο που μπορεί να μην τον συμπαθούσαν, προτίμησαν την αλλαγή», σχολίασε ο Ελληνοϊταλός δισεκατομμυριούχος.

«Υπάρχει ελπίδα για αλλαγή»  «Πιστεύω ότι ο κύριος Τραμπ είναι ο μεγαλύτερος εγωιστής στον κόσμο, πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος και είναι δισεκατομμυριούχος που δεν δίνει λεφτά σε φιλανθρωπίες. Λένε ότι την τελευταία πενταετία έδωσε κάτω από 10.000 δολάρια, δηλαδή τίποτα. Εβαλε υποψηφιότητα για να αυξήσει τη δημοτικότητά του και εξεπλάγη όταν εξελέγη, αλλά πιστεύω ότι θα προσπαθήσει να μείνει στην Ιστορία ως καλός πρόεδρος και θα κάνει καλή δουλειά για χάρη του εγωισμού του», εκτίμησε και πρόσθεσε: «Yπάρχει ελπίδα για αλλαγή, αφού πολλοί υπουργοί προέρχονται από τον χώρο των επιχειρήσεων και ίσως είναι καλύτεροι πολιτικοί, γιατί ξέρουν πώς να διοικούν μια επιχείρηση και δεν επιδιώκουν την επανεκλογή τους. Σε αντίθεση με πολλούς πολιτικούς που ξέρουν μόνο να δημιουργούν περισσότερο χρέος και περισσότερες θέσεις εργασίας χωρίς αντίκρισμα, όπως συνέβη και στην Ελλάδα». Η αγάπη του για την Ελλάδα ήταν εμφανής κατά τη συνομιλία μας. «Εχω ακόμα συγγενείς στην Καβάλα και τους επισκέπτομαι κάθε τόσο. Τώρα έχω να πάω πέντε χρόνια, αλλά σχεδιάζω να τους δω το καλοκαίρι». Από ελληνικά ξέρει... «μόνο τις σημαντικές λέξεις, όπως "νόστιμο", "ευχαριστώ", "παρακαλώ"», είπε ο ίδιος γελώντας.

Ο Ντετζόρια, ο οποίος έχει παραδώσει σεμινάρια εταιρικής κουλτούρας ακόμα και στη CIA, δεν ξεχνάει την Ελλάδα και θέλει να τη βοηθήσει. «Eυχαρίστως θα πήγαινα σύντομα στην Ελλάδα και θα έκανα ένα σεμινάριο με όσο περισσότερο κόσμο γίνεται, ακόμα και 10.000, και θα ήθελα να μεταδοθεί τηλεοπτικά ώστε να το δουν όλοι. Θα είχε να κάνει με το πώς να ξεκινήσεις μια επιχείρηση με λίγα έως καθόλου χρήματα. Θα το έκανα ευχαρίστως για τη χώρα μου».

Οι συμβουλές επιτυχίας του Ντετζόρια, ο οποίος μας είπε πως είναι κατάλληλη περίοδος να επενδύσει στην Ελλάδα, είναι δύο: «Βεβαιωθείτε ότι οποιαδήποτε υπηρεσία ή προϊόν προσφέρετε είναι άριστης ποιότητας, έτσι ώστε ο κόσμος να θέλει να το ξαναπαραγγείλει και να το προτείνει και σε άλλους. Και να είστε προετοιμασμένοι για πολλά "όχι". Μπορεί να σας κλείσουν 100 πόρτες, αλλά θα πρέπει να χτυπήσετε την 101η με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχατε στην πρώτη».

Βλέποντας το δικό του παράδειγμα, θεωρεί ότι όταν κανείς έχει φτάσει στον πάτο, ο μόνος δρόμος είναι προς τα πάνω, κάτι που πιστεύει και για την Ελλάδα. «Κάντε υπομονή, έχετε ελπίδα, τα πράγματα μπορούν να γίνουν μόνο καλύτερα, αλλά μη βασίζεστε στην κυβέρνηση για να σας φροντίσει. Φροντίστε μόνοι σας τον εαυτό σας!», είναι το μήνυμα του Ντετζόρια προς τους Ελληνες μέσω του «Εθνους». «Μπορείτε να το κάνετε, φροντίστε ο ένας τον άλλον μέσα στην οικογένεια, όπως κάνουν πάντα οι Ελληνες. Οι Ελληνες μπορούν να αντέξουν σε δύσκολες στιγμές Και θέλω να στείλω ένα μήνυμα σε όλη την Ελλάδα: Στο τέλος όλα θα πάνε καλά και αν δεν είναι όλα καλά, τότε αυτό δεν είναι το τέλος».

Πηγή: Έθνος

Φιλοσοφικοί Περίπατοι: Που βρίσκεται η Ηθική αξία; Αριστοτέλης εναντίον Καντ

Με τον Θωμά Γιούργα

Δύο από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους και διανοητές όλων των εποχών, Ο Αριστοτέλης και ο Καντ, βρίσκονται απέναντι σε ένα πολυσχιδές και δύσκολο ερώτημα: Που έγκειται η αξία της Ηθικής;

Η ηθική σκέψη του Αριστοτέλη περιστρέφεται γύρω από την έννοια της ευδαιμονίας, της πραγματικά ευτυχισμένης ζωής. Η επιθυμία κάθε ανθρώπου, θα μας έλεγε ο Αριστοτέλης, είναι να είναι ευτυχισμένος και αυτός είναι ο τελικός, μη εργαλειακός σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης. Η επίτευξη της ευδαιμονίας, όμως, απαιτεί την κατάκτηση της αρετής (διανοητικής αλλά και ηθικής). Η κατάκτηση της αρετής είναι μια πολύχρονη και επίπονη διαδικασία σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.

Σκεφτείτε το παράδειγμα ενός σολίστα στο πιάνο. Εκτός από το φυσικό ταλέντο και το κατάλληλο περιβάλλον που επιτρέπει και προωθεί την μουσική καλλιέργεια, ένας επίδοξος σολίστας πρέπει να έχει πολύ καλούς καθηγητές, να παίζει πολλές ώρες πιάνο, να μαθαίνει από τα λάθη του αλλά και παίρνει παράδειγμα από άλλους σπουδαίους πιανίστες. Έτσι και στο ηθικό επίπεδο, το περιβάλλον που μεγαλώνουμε, η εκπαίδευση που λαμβάνουμε, η αυξανόμενη εμπειρία μας στο να ισορροπούμε μεταξύ ακραίων συναισθημάτων, τα ηθικά πρότυπα που έχουμε, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καλλιέργεια της ηθικής αρετής. Άρα όσο πιο πολύ πλησιάζουμε στην αρετή, τόσο μεγαλύτερη ηθική αξία έχει ο χαρακτήρας και η πράξεις μας.

Στον Καντ, από την άλλη, η κεντρική ηθική ιδέα είναι αυτή του καθήκοντος. Μέσα από ιδιοφυείς φιλοσοφικούς συλλογισμούς, ο Εμάνουελ Καντ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υπέρτατη ηθική αξία έγκειται στις πράξεις που επιλέγουμε θέλοντας να δράσουμε με αίσθηση ηθικού καθήκοντος. Η Καντιανή δεοντολογία είναι ένα σύστημα κανόνων που στην τελική του μορφή θυμίζει ένα πολύ αυστηρό οδηγό χρήσης. «Ποτέ μην πεις ψέματα», «ποτέ μην σπάσεις μια υπόσχεση», «ποτέ μην χρησιμοποιήσεις έναν άλλο άνθρωπο μονάχα ως μέσο στις επιδιώξεις σου, ανεξάρτητα από το πιθανό όφελος για σένα ή την κοινωνία», κλπ.

Στην Καντιανή σκέψη, η ηθική αξία της αρετής και της διαμόρφωσης καλού χαρακτήρα αποκτά διαφορετικό περιεχόμενο από ότι στην Αριστοτελική εκδοχή της. Ο Καντ προσφέρει μια πιο απαισιόδοξη ψυχολογική ανάλυση για τον άνθρωπο, πιστεύοντας ότι η φυσική κλίση να παραβούμε ηθικά καθήκοντα είναι σχεδόν αδύνατον να σβηστεί τελείως. Επομένως, όσο μεγαλύτερη μάχη δίνουμε για να κάνουμε το ηθικά σωστό, έχοντας καλές προθέσεις τόσο μεγαλύτερη ηθική αξία λαμβάνει η πράξη μας. Αυτό μπορεί να ακούγεται διαισθητικό σε κάποιες περιπτώσεις, για παράδειγμα, όταν αποφασίζω να συγχωρέσω έναν άνθρωπο που με έβλαψε, όταν υπερνικώ έναν μεγάλο μου φόβο και δείχνω γενναιότητα, ή όταν επιστρέφω ένα γεμάτο πορτοφόλι που βρήκα στον δρόμο. Έχει μεγαλύτερη αξία, θα έλεγε ο Καντ, να δράσεις σύμφωνα με το ηθικό καθήκον σου και για τους σωστούς λόγους όταν νιώθεις αντίρροπα συναισθήματα. Όταν θα ήθελες να κάνεις το αντίθετο αλλά τελικά έδρασες με γνώμονα το ηθικό σου καθήκον. Βεβαίως, υπάρχουν και παραδείγματα που κάνουν την Καντιανή σκέψη να φαίνεται πολύ αντιδιαισθητική. Για παράδειγμα, αν έχω ηθικό χρέος να βοηθήσω την γιαγιά μου να πάει στο νοσοκομείο, έχει μεγαλύτερη αξία αυτή η πράξη εάν μισώ την γιαγιά μου; (Αυτή είναι μια καρικατούρα κριτικής στην Καντιανή σκέψη και σίγουρα απαιτεί μεγαλύτερη εμβάθυνση και επεξήγηση).

Αντιθέτως, στον Αριστοτέλη η ηθική πράξη λαμβάνει μεγαλύτερη αξία όσο περισσότερο ευθυγραμμίζεται με την επιθυμία. Η συγχώρεση, μια γενναία πράξη, η επιστροφή του γεμάτου πορτοφολιού, η βοήθεια στην γιαγιά, λαμβάνουν μεγαλύτερη αξία όσο μειώνεται η εσωτερική διαμάχη για το εάν πρέπει να συντελεστούν. Όσο περισσότερο φυσικά και σε μεγαλύτερη αρμονία με τα συναισθήματά μου επιτελώ την ηθική πράξη, τόσο μεγαλύτερη αξία προσδίδω στην συμπεριφορά μου.

Είναι ακριβώς σαν τον σολίστα στο πιάνο, θα μπορούσε να μας πει σήμερα ο Αριστοτέλης. Όσο καλύτερος γίνεται, τόσο λιγότερο σκέφτεται ποια είναι η επόμενη νότα που πρέπει να πατήσει…

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, το Σάββατο 3.12.2016

Πηγή

«Τι γίνεται με τον άνθρωπο; Αυτό είναι το ερώτημα»

Συντάκτης: 

Νόρα Ράλλη

Ο Στέφανος Ροζάνης είναι Φυσικός και καθηγητής Φιλοσοφίας. Γνωστός ως «αναρχικός» φιλόσοφος (αν και, όπως μας λέει, οι αναρχικοί μάλλον δεν το ξέρουν, ούτε καν τον ξέρουν, καθώς «δυστυχώς οι περισσότεροι νέοι από αυτούς δεν διαβάζουν»), έχει διδάξει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά και στο εξωτερικό (στα Πανεπιστήμια του Εδιμβούργου και της Νέας Σορβόννης και πλέον κάνει διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης).

Στην Ελλάδα συνεργάζεται με τις εκδόσεις Εξάρχεια και μαζί βγάζουν το περιοδικό Λόγου και Κριτικής, «Ερμα».

Μόλις ξεκίνησε σειρά ομιλιών με θέμα «επιστήμη και φιλοσοφία» στο Μουσείο Ηρακλειδών και με αυτό ως αφορμή, κάνει μια εκ βάθρων ανάλυση του τι ζούμε, γιατί και πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.

Η «κρίση» όπως και η «πρόοδος» είναι επινοήματα του καπιταλισμού

◼ Φιλοσοφία και επιστήμη δείχνουν να συνυπάρχουν και χρονικά. Δεν είναι τυχαίο πως την ίδια περίοδο (περί το 1867) βγήκε το «Κεφάλαιο» του Μαρξ, η ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Μάξγουελ και η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης των ειδών. Πώς συνδέονται τελικά;

Θα ξεκινήσω, συμπληρώνοντας πως την ίδια εποχή που ο Χάιντεγκερ γράφει το «Είναι και Χρόνος» (1927), ο Χάιζεμπεργκ αποκαλύπτει την Αρχή της Αβεβαιότητας στη Φυσική. Δηλαδή, βάζει στην κίνηση του ηλεκτρονίου τον παρατηρητή μαζί και τον χρόνο.

Αρα, θέτει αυτούς τους δύο παράγοντες, ως προς την ύλη. Την ίδια στιγμή ο φιλόσοφος Χάιντεγκερ θέτει τον παρατηρητή και τον χρόνο ως προς την Ιστορία.

Ακριβώς αυτό θέλω να δείξω και στο Ηρακλειδών, ότι φιλοσοφία και επιστήμη πάνε μαζί. Επίσης, κάθε φορά που έχουμε μια κρίση στη φιλοσοφία, ακολουθεί κρίση και στην επιστήμη. Αυτό το ξέρουμε ήδη από την προνεωτερική εποχή.

Η εποχή του Γαλιλαίου, για παράδειγμα, συμπίπτει με την κρίση της αριστοτελικής αρχής του κόσμου. Αυτός (σ.σ. ο Γαλιλαίος) φέρνει τη σχετικότητα της κίνησης έναντι της απολυτότητας της κινήσης του Αριστοτέλη, με αποτέλεσμα δύο παράλληλες κρίσεις.

Αυτό συμβαίνει συνεχώς, έως σήμερα. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, καθώς επιστήμη και φιλοσοφία μιλούν την ίδια γλώσσα: τα ελληνικά.

Ειδικά η φιλοσοφία μιλάει μόνο ελληνικά, καθώς βασίζεται πάνω στο βασικό ερώτημα: τι έστι; Αυτό το ερώτημα η ελληνική φιλοσοφία το απεύθυνε στον κόσμο. «Τι έστι;», χωρίς κατηγορούμενο. Αυτή είναι η πεμπτουσία της φιλοσοφίας.

◼ Σήμερα μπορούμε να μιλάμε για μία ακόμη τέτοια κρίση;

Σήμερα, ιδιαιτέρως. Βιώνουμε μια τεράστια κρίση στην επιστήμη, που εμφανίζεται τόσο στην κβαντική Φυσική όσο και στην αποδομητική φιλοσοφία. Αυτές οι δύο βρίσκονται σε παράλληλες κρίσεις: μετά τον Χάιζεμπεργκ και την Αρχή της Αβεβαιότητας, έχουμε μία αλλαγή του κοσμοειδώλου.

Αλλάζει η ιδέα που έχουμε για την ύλη: δεν είναι κάτι αντικειμενικό πια, αλλά αποδίδεται ως συμπύκνωση παλμικών κινήσεων χορδών. Αρα μιλάμε για θεωρία του χάους.

Η ύλη και ο κόσμος αποτελούν πλέον χαοτικές καταστάσεις. Με απλά λόγια, αυτό που βλέπουμε ως ύλη δεν είναι αυτό που βλέπουμε.

Κάτι ανάλογο έχει συμβεί και στη μοριακή βιολογία. Ταυτόχρονα, στη φιλοσοφία, γίνεται μία στροφή, που εμφανώς συμβαδίζει με τη στροφή που γίνεται στην επιστήμη.

Ας πάρουμε τον δικό μας φιλόσοφο, τον Κορνήλιο Καστοριάδη, με τη θεωρία του μάγματος. Ή τον Ντεριντά, με τη θεωρία της αποδόμησης: δεν με ενδιαφέρει τι λέει ένα κείμενο. Με ενδιαφέρει τι δεν λέει. Ολη η προσπάθεια των αποδομιστών είναι ακριβώς αυτή: να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον μη βεβαιότητας. Αυτή η πλήρης αβεβαιότητα καταρρίπτει το κυρίαρχο διαφωτιστικό ιδεώδες της πλήρους βεβαιότητας του «εγώ», που εδραιώθηκε με τον Ντεκάρτ και έθεσε την τομή της νεωτερικότητας.

◼ Και τα δύο αυτά τα βλέπουμε σε κάθε μας βήμα, καθημερινά: κάτι «άυλο» να κυριαρχεί στις ζωές μας, που δεν ξέρουμε ακριβώς τι είναι, οπότε δεν μπορούμε και να το αντιπαλέψουμε εύκολα, και την ίδια στιγμή, υπάρχει μια αίσθηση πλήρους αποδόμησης της ζωής όπως την ξέραμε. Για παράδειγμα, πρώτη φορά στην Ιστορία, η νέα γενιά θα είναι φτωχότερη από την προηγούμενη εκ προοιμίου.

Ακριβώς. Αυτή η αβεβαιότητα κατά παράδοξο τρόπο είναι η μόνη μας βεβαιότητα. Αυτό που μου περιγράφεις είναι μια κρίση. Μα η κρίση δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα επινόημα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού. Η κρίση δεν είναι πραγματική. Θα το λέω ξανά και ξανά. Είναι δημιούργημα του σύγχρονου καπιταλισμού, προκειμένου να βγει από τα αδιέξοδα που ο ίδιος δημιούργησε.

◼ Ποια είναι αυτά;

Χρησιμοποιώντας καθαρά μαρξικούς όρους, το κεφάλαιο έχει αυτονομηθεί από την έργασία. Ο Μαρξ μιλούσε γι' αυτούς τους δύο πόλους, που δεν υπάρχουν όμως πια. Το κεφάλαιο έχει γίνει πλέον άυλο. Εχει γίνει «φούσκα». Σκάει και επαναδημιουργείται με το πάτημα ενός κουμπιού. Και αυτό δημιουργεί την «κρίση» που λέμε πως ζούμε.

◼ Και η έννοια της προόδου δέχεται ολοένα και πιο σκληρή αμφισβήτηση, αν όχι ολοκληρωτική απόρριψη. Πληθαίνουν οι φωνές για αποανάπτυξη, μετάβαση σε ένα απλούστερο και πιο φιλικό προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον τρόπο ζωής. Στη δική μας εποχή έχουμε επανακαθορίσει ή πρέπει να επανακαθορίσουμε την έννοια της προόδου και με ποιους όρους;

Η έννοια της προόδου είναι καθαρά έννοια που βάζει η Βιομηχανική Επανάσταση. Και αυτή είναι ένα επινόημα. Πρόοδος δεν υπάρχει. Εξέλιξη υπάρχει. Αυτό το τριμερές του χρόνου, το βέλος του χρόνου (παρελθόν, παρόν, μέλλον), είναι εφεύρημα του Διαφωτισμού. Ούτε αυτό υπάρχει.

Ο Ελιοτ έλεγε «μέσα στην αρχή είναι και το τέλος μου». Αρα αυτή η κατάτμηση του χρόνου είναι μια ψευδαισθησιακή κατάσταση, που έγινε προκειμένου να στηριχθεί η έννοια της προόδου.

Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν έλεγε πως «τα όνειρα παίρνουν εκδικήσεις». Πως παρόν και παρελθόν είναι ένα, με μια απλώς πρόσβλεψη προς το μέλλον – όχι πρόοδο. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως η λέξη «πρόοδος» δεν υπήρχε με το νόημα που έχει σήμερα, προ της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Στα αρχαία σήμαινε ή το κατώφλι (προ της οδού) ή εμπροσθοφυλακή (αυτοί που προπορεύονται). Στη νεωτερικότητα της έδωσαν τη σημερινή έννοια, μόνο και μόνο για να συγκροτηθεί αυτό το οποίο κατέστρεψε τελικά τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

◼ Το οποίο ήταν;

Η φύση και ο άνθρωπος να βρίσκονται σε αντιπαλότητα. Αυτό ήταν. Πλέον, ο άνθρωπος είναι το «αφεντικό» και μπορεί να καταστρέφει κατα το δοκούν τη φύση, θεωρώντας τη, όχι ως κομμάτι του «είναι», αλλά ως πλουτοπαραγωγική πηγή. Εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι της νεοτερικότητας, το οποίο εν τέλει δεν είναι παρά ένα βαθύτατο τραύμα... το κατέδειξε ο Νίτσε, ο Χάιντεγκερ, ο Λεβινάς. Ουσιαστικά, αν καταστράφηκε η μόνη σχέση που μπορεί να υποστηρίξει την ύπαρξη πάνω στη γη, αυτή είναι η σχέση ανθρώπου - φύσης.

◼ Αφού ο άνθρωπος νιώθει τα πράγματα, γιατί δεν το καταλαβαίνουμε αυτό που λέτε; Γιατί δεν το βιώνουμε συνειδητά;

Ακριβώς γιατί έχει γίνει μία υπερπλασία της επινόησης. Η επιστήμη, με την πραγματική έννοια του «επίσταμαι», έχει όρια. Και μάλιστα πολλές φορές τα όρια της επιστήμης συμβαδίζουν με τα ηθικά όρια, που ενυπάρχουν μέσα της. Ενα δεν έχει όρια: η τεχνολογία/τεχνική.

Η τεχνολογία μπορεί να γίνεται ένας διαβολικός μηχανισμός, που συνέχεια αναπαράγει τον εαυτό του. Μέσω της Βιομηχανικής Επανάστασης και των νέων τεχνολογιών (διαδίκτυο, smartphones κ.λπ.), η τεχνολογία έχει καταφέρει να εξαλείψει το «επίσταμαι» και το «θεωρείν» και να κατοχυρώσει το «εξετάζω». Η ελληνική λέξη «θεωρία» έγινε «conteplatio» (εξετάζω) στα λατινικά.

Το «θεωρείν» τον κόσμο έγινε «εξετάζω/αποδεικνύω τον κόσμο» και όχι «επίσταμαι», όπως ήταν αρχικά. Δηλαδή, συμ-βιώνω, είμαι με. Αυτό το «είμαι με», μαζί δηλαδή και όχι απέναντι, διαλύθηκε με την τεχνολογία και την τεχνική.

Γι' αυτό ο άνθρωπος, για να επιστρέψω στο ερώτημα, δεν κατορθώνει να «κατανοήσει» τι του συμβαίνει. Γιατί δεν είναι «με». Είναι «απέναντι», δηλαδή «εκτός».

◼ Σε ένα νέο παιδί, που είναι διαρκώς συνδεδεμένο με το κινητό του, πώς θα μιλούσατε;

Θα το ρωτούσα αν αυτό που κάνει εξυπηρετεί την επιθυμία του. Και φυσικά, η απάντηση είναι πως είναι κενό επιθυμιών. Γιατί η τεχνολογία δεν εξυπηρετεί καμία απολύτως επιθυμία. Αλλο θα 'θελε ο νέος. Αυτό το «άλλο», όμως, κατά την άποψή του, δεν είναι εφικτό.

Είναι κάτι δύσκολο, αδύνατο ίσως. Μα, δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα 'θελε να ζει μια ζωή «εν έρωτι». Απλά, νομίζουμε πως αυτό δεν γίνεται. Πως δεν γίνεται να είμαστε ερωτευμένοι με αυτό που κάνουμε, που βλέπουμε, που ακούμε... Εκεί κάνουμε το λάθος.

◼ Εχετε μιλήσει για ήττα της υποκειμενικότητας, καθώς αναδύεται ο «εργαλειακός άνθρωπος». Ωστόσο, οι νέες «ευφυείς» υπολογιστικές μηχανές, δεν σχετίζονται πλέον με την αντικατάσταση του ανθρώπου σε μηχανικές εργασίες, αλλά στις ανώτερες πνευματικές. Ποια στάση πρέπει να τηρήσει η σημερινή κοινωνία απέναντι σε αυτή την πρόκληση;

Η πρόσκληση έρχεται από μια μεγάλη ανησυχία του ανθρώπινου στοχασμού, που οδηγεί όχι σε μία επιστροφή (στη φύση) αλλά σε μια άλλου είδους σχέση του ανθρώπου με τη φύση του.

Οταν κάποιοι από μας μιλάνε σήμερα με τέτοιο πάθος για τα «κοινά» (νερό, αέρα), όταν μιλάνε με τέτοιο πάθος εναντίον της ανάπτυξης, ουσιαστικά μιλάν εναντίον της προόδου. Θέλουμε (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) να εγκαθιδρύσουμε μια καινούργια σχέση του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον.

Μέσα σ' αυτό, ο άνθρωπος θα εντάσσεται οργανικά (όπως λέγαν οι ρομαντικοί), έτσι ώστε να προκύψει ένα νέο είδος ανθρώπου που να μην εξαρτάται ούτε από την τεχνική ούτε από το καθαρά «λογικώς σκέπτεσθαι»... Αυτό είναι εναντίον της προόδου και υπέρ της εξελίξεως.

◼ Αυτό είναι καλό ή κακό;

Είναι η μόνη σωτηρία. Η μόνη λύση στο σημερινό αδιέξοδο. Το οποίο είναι πλήρες αδιέξοδο! Το βλέπεις παντού. Στο πού έχουν καταντήσει τα παιδιά μας, στο πού έχουν καταντήσει τα πανεπιστήμια.

Οι ανθρωπιστικές σπουδές τείνουν να εξαφανιστούν. Βλέπουμε παντού έναν νεοθετικισμό που δεν μας πηγαίνει παραπέρα. Και βαλτώνουμε. Κι άλλο. Κι άλλο.

Κατά συνέπεια, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο. Δεν είναι ένα αδιέξοδο του νου ή της λογικής – αυτή εξάλλου ξέρει κι αναπαράγεται. Είναι αδιέξοδο μιας καταστάσεως υπαρκτικής του ανθρώπου.

◼ Αυτό δεν είναι κάτι νέο, ωστόσο.

Είναι. Υπό την έννοια πως η έντασή του είναι τέτοια, που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει το ανθρώπινο γένος. Είναι στο μέγιστο. Γιατί ακριβώς σήμερα δεν διακυβεύεται απλώς ένα μέλλον του υποκειμένου. Διακυβεύεται το ίδιο το ανθρώπινο υποκείμενο. Οι ιδρυτικοί, οι συστατικοί του όροι.

◼ Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν αντιδρούμε;

Γιατί αυτό που μας έχει συμβεί είναι μία πλήρης γραφειοκρατικοποίηση του εαυτού μας. Οπως λέω για την Ευρώπη: όταν ο ίδιος ο Ευρωπαίος πολίτης έχει γίνει γραφειοκράτης του εαυτού του, είναι φυσικό και η Ε.Ε. να εκφράσει αυτόν τον γραφειοκρατικοποιημένο πολίτη.

Γιατί, δηλαδή, να περιμένουμε κάτι διαφορετικό; Ο σημερινός πολίτης έχει χάσει την έννοια του πολίτη (του «citoyen» όπως λένε οι Γάλλοι) και έχει γίνει μάνατζερ, διαχειριστής του εαυτού του.

Τα πάντα είναι «διαχειρίσιμα». Από τον έρωτα μέχρι το επάγγελμα. Αυτό που κυριαρχεί είναι η «διαχείριση» του εαυτού, ενώ θα έπρεπε να είναι η «ανάταση» του εαυτού.

Ολο το ανθρώπινο μεγαλείο το συναντάμε μόνο μέσα στην «εκστατικότητα» του ανθρώπου – την εκτός στάσης. Αντ' αυτής, βλέπουμε μια συρρίκνωση του ανθρώπου στο επίπεδο της διαχείρισης.

◼ Οπότε, τι να περιμένουμε;

Κάποτε έκαναν την ίδια ερώτηση στον σπουδαίο Γάλλο φιλόσοφο, Εντγκάρ Μορέν. «Ποιο βλέπετε να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας;» τον ρώτησαν.

Και αυτός απάντησε: «Προφήτης δεν είμαι, μα ένα μού έχει διδάξει η φιλοσοφία και η επιστήμη: πως όσες πιθανότητες έχει ο άνθρωπος να καταστραφεί, άλλες τόσες έχει και να επιβιώσει».

Ο Λακάν, όμως, όταν τον ρώτησαν το ίδιο, όταν ήταν ήδη πολύ μεγάλος, απάντησε (με κάτι μάτια τρελά, όπως λένε οι παρόντες): «Ολοι στο άσυλο, κύριοι! Ολοι στο άσυλο».

Αυτό που εγώ θα πω είναι πως το μέλλον είναι ήδη μέσα μας... αρκεί να το αποδεχτούμε. Δεν αποδεχόμαστε το μέλλον, γιατί θέλουμε να το προγραμματίσουμε.

◼ Ποιο ερώτημα θα έπρεπε να μας απασχολεί: Τι θα γίνει με την Ελλάδα; Τι θα γίνει με την Ευρώπη;

Πιστεύω σταθερά πως το ερώτημα είναι ένα: τι θα γίνει με τον άνθρωπο. Η Αρεντ το είχε πει: όλες οι εξουσίες, είτε συγκρουόμενες είτε συνεργαζόμενες, δεν είναι ίδιες, μα μιλούν την ίδια γλώσσα. Δεν είναι στην ιδεολογία το πρόβλημα.

Το θέμα είναι τι θα γίνει με τον άνθρωπο. Δεν με απασχολεί ποιος μας κυβερνά ή ποιος μας κυβερνά καλύτερα. Με απασχολεί το πώς θα μπορέσω να εκφέρω έναν λόγο έξω από την περιοχή των δομών και των πλεγμάτων εξουσίας.

Και να αναρωτηθώ: πώς μπορεί ο άνθρωπος να εξυπηρετήσει τις επιθυμίες του;Εμείς νομίζουμε πως το απαντάμε καταναλώνοντας. Τι λάθος. Τι πληγή.

◼ Δεν έχει σημασία δηλαδή πως με την παρούσα κυβέρνηση μπορεί κάποιος να πάρει δωρεάν τα φάρμακά του;

Ναι, είναι σημαντικό πως με αυτή την κυβέρνηση μπορεί κάποιος να πάρει δωρεάν τα φάρμακά του.

Αλλά για μένα το πραγματικό πρόβλημα είναι ποιος ή τι τον αρρωσταίνει, ποιος ή τι τον κάνει άρρωστο. Αυτό θα έπρεπε να μας απασχολεί.

Πηγή

12 συμβουλές μακροζωίας από τους μαχητές μοναχούς Σαολίν.

Οι άνθρωποι πάντα λένε ότι η υγεία είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, αλλά πόσοι το κάνουν πράξη; Παρ’ όλα αυτά, μπορεί κάποιος να ξεκινήσει σήμερα. Ενισχύστε τη ζωτική σας ενέργεια ακολουθώντας δώδεκα απλούς κανόνες που αντλήσαμε από ένα κλασικό έργο των Σαολίν.

Συντάχθηκε από ένα μοναχό, ο οποίος ήταν μεγάλος μαχητής και λόγιος, και περιλαμβάνει συμβουλές για το πώς μπορεί κάποιος παραμείνει νέος και υγιής. Συμβουλές από έναν μοναχό Σαολίν για το πώς να μείνετε νέοι για πάντα: 

1) Μην σκέπτεστε πάρα πολύ. Η σκέψη καταναλώνει ενέργεια. Η πολλή σκέψη μπορεί να σας κάνει να φαίνεστε γέροι. 

2) Μην μιλάτε πολύ. Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε λένε λόγια είτε κάνουν πράξεις. Καλύτερα να κάνετε πράξεις. 

3) Όταν εργάζεστε, να δουλεύετε για 40λεπτά και στη συνέχεια να σταματάτε για 10 λεπτά. Το να κοιτάτε κάτι όλη την ώρα μπορεί να αποβεί βλαβερό για τα μάτια σας, για τον οργανισμό σας, αλλά και για τη γαλήνη σας. 

4) Όταν είστε ευτυχισμένοι ή ενθουσιασμένοι, θα πρέπει να καταλαγιάσετε την ευτυχία ή τον ενθουσιασμό σας. Διαφορετικά θα χάσετε τον έλεγχο, πράγμα που θα βλάψει την ενέργεια των πνευμόνων σας.

5) Μην αγωνιάτε πάρα πολύ και μη θυμώνετε υπερβολικά. Τα συναισθήματα αυτά βλάπτουν το συκώτι και τα έντερά σας. 

6) Δεν πρέπει να τρώτε πάρα πολύ. Να σηκώνεστε από το τραπέζι μισοχορτάτοι, χωρίς να έχει βαρύνει το στομάχι σας, γιατί αυτό μπορεί να βλάψει τη σπλήνα σας. Όταν αισθάνεστε λίγο πεινασμένοι τσιμπήστε απλώς κάτι.

7) Μην είστε πολυπράγμονες. Κάνοντας πολλά πράγματα ταυτόχρονα, δεν θα έχετε σε κανένα επιτυχία. 

8) Όταν πρόκειται να κάνετε κάτι, μην βιαστείτε να το κάνετε. Δώστε στον εαυτό σας ένα περιθώριο χρόνου. Θυμηθείτε το ρητό «Πάω αργά γιατί βιάζομαι». 

9) Αν κάνετε συνέχεια μόνο σωματικές ασκήσεις χωρίς να γυμνάζετε παράλληλα και το νου, αυτό σας κάνει να χάσετε την ισορροπία σας και να γίνετε νευρικοί και ανυπόμονοι. Γιατί θα έχετε χάσει το Γιν του σώματός σας. Η άσκηση πρέπει να ισορροπεί το Γιν και το Γιανγκ. 

10) Εάν δεν ασκείστε ποτέ, και κάνετε απλώς καθιστική ζωή, δεν θα αποκτήσετε ποτέ ενέργεια Γιανγκ κι έτσι δεν θα μπορείτε να κάνετε εκείνα που θέλετε. 

11) Το περιβάλλον είναι γεμάτο αρνητικές σκέψεις. Μην αφήνετε τον εαυτό σας να γίνει από απροσεξία καλός αγωγός. Να εστιάζετε πάντα το νου σας στις θετικές όψεις της ζωής και σε πράγματα που σας χαροποιούν. 

12) Βάλτε το παιχνίδι στη ζωή σας. Όχι σαν διασκέδαση, αλλά για τη χαρά που προσφέρει. Στο παιχνίδι βρίσκει κανείς τον εαυτό του και δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από αυτή.

Πηγή

Νέο φάρμακο κατά μορφών καρκίνου υπόσχεται «θαύματα» ακόμα και στο 4ο στάδιο της ασθένειας

του Πάνου ΣπαγόπουλουΈνα νέο φάρμακο που δίνει ελπίδες στην αντιμετώπιση του καρκίνου, ακόμα και σε ασθενείς με καρκίνο στο τέταρτο στάδιο, ετοιμάζεται να λάβει ταχεία έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Πρόκειται για το φάρμακο με την ονομασία Venetoclax, το οποίο παρασκευάζεται από την εταιρεία AbbVie στην Μελβούρνη της Αυστραλίας και ανήκει σε μια νέα γενιά “στοχευμένων φαρμάκων”, τα οποία επιτίθενται σε συγκεκριμένους καρκινογενείς βιολογικούς παράγοντες, όπως οι μεταλλάξεις στην κυτταρική δομή.

Οι επιστήμονες που ανέπτυξαν το Venetoclax, ο δρ David Huang και η ομάδα του από το Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας Walter και Eliza Hall, έλαβαν φέτος το βραβείο Eureka για Καινοτομία στην Ιατρική Έρευνα.

Το Venetoclax και άλλες στοχευμένες θεραπείες είναι μόνο ένα μέρος από μια σειρά σημαντικών ανακαλύψεων για τον καρκίνο τα τελευταία χρόνια. Και εκείνος ο τομέας που παρουσιάζει τα πιο ελπιδοφόρα αποτελέσματα είναι η ανοσοθεραπεία, δηλαδή η εκμετάλλευση του ίδιου του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο καρκίνος.

Μέχρι στιγμής, φάρμακα ανοσοθεραπείας έχουν χρησιμοποιηθεί πιο αποτελεσματικά στη θεραπεία του μελανώματος. Ο Greg Lawson, που βλέπετε στην δεύτερη φωτογραφία, είναι η απόδειξη της δύναμης αυτής της νέας κατηγορίας φαρμάκων.

Σύμφωνα με αυστραλιανά ΜΜΕ, καρκινοπαθείς με λεμφοκυτταρική λευχαιμία, ενός καρκίνου του αίματος και του μυελού των οστών, συμμετείχαν σε δοκιμαστικές θεραπείες από το 2013 και μετά από ένα χρόνο τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά, συγκριτικά με την κρισιμότητα της κατάστασής τους.

Ο καθηγητής John Seymour, του Κέντρου Καρκίνου Peter MacCallum, εκ των επικεφαλής της δοκιμής, δήλωσε σχετικά:

“Τα κύτταρα, όταν γεννιούνται, είναι μοιραίο ότι θα πεθάνουν και τα καρκινικά κύτταρα -ιδιαίτερα εκείνα της λευχαιμίας- καθυστερούν αυτόν το θάνατο χρησιμοποιώντας μια πρωτεΐνη, που ονομάζεται BCL2 (...) Το Venetoclax λειτουργεί με συγκεκριμένους αναστολείς της δράσης της ΒCL2 και επιτρέπει στα κύτταρα να πεθάνουν με τον τρόπο που προορίζονταν εξαρχής”, δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στην μελέτη σχεδόν τέσσερις στους πέντε ασθενείς είχαν θετικό αποτέλεσμα, με πλήρη ύφεση για έναν στους πέντε ασθενείς.

Πηγή

Πλήρης κατάλογος βοτάνων και οι θεραπείες τους Δείτε ποιες ασθένειες θεραπεύει κάθε βότανο

Α

Αγγελική – για τόνωση, φλέγμα, σπασμούς, φουσκώματα, τυμπανισμό, ρευματισμούς, αρθρίτιδα

Αγριμόνιο – για πονόλαιμο, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ουλίτιδα, άφθες, πληγές, μυκητιάσεις, τραύματα, ημικρανίες, διάρροια

Αλόη – για διαβήτη, τραύματα, αντισηψία, έκζεμα, έγκαυμα, τόνωση

Αμαμελίδα – για κιρσούς, αιμορραγίες, αντισηψία, πονοκεφάλους, δερματίτιδες, στοματίτιδα, αμυγδαλίτιδα

Αψιθιά ή Αρτεμισία – για διαβήτη, ακανόνιστη έμμηνος ρύση, εμετούς

Β

Βασιλικός – για πονοκεφάλους, νεύρα, άφθες, σπασμούς, στομαχόπονο

Βαλεριάνα – για ηρεμιστικό, αυπνίες, νεύρα

Βάλσαμο ή Σπαθόχορτο – για τραύματα, αντισηψία, πόνους, αυπνίες, φλεγμονές, ηρεμιστικό

Γ

Γαϊδουράγκαθο – για κίρρωση του ήπατος, αποτοξίνωση του συκωτιού

Γαρύφαλλο – για πονόδοντο, δυσπεψία, απολύμανση, ναυτία, αντισηψία

Γλυκάνισος – για κολικούς, χωνευτικό, αδυνάτισμα, κοιλιακά άλγη, αέρια

Γλυκόριζα – για φλεγμονές

Δ

Δάφνη – για συνάχι, πυρετό, φουσκώματα, βρογχίτιδα, αντισηπτικό, άλατα, ορεκτικό, ρευματισμούς

Δενδρολίβανο – για χοληστερίνη, πονόδοντος, τονωτικό, τριχόπτωση, πιτυρίδα

Δίκταμο – για συνάχι, γρίπη, ρευματισμούς, πονοκεφάλους, πεπτικό, επούλωση τραυμάτων, μώλωπες

Δυόσμος – για στομαχικούς πόνους, ταχυπαλμίες, σπασμούς, αυπνίες, ναυτία, ημικρανίες, τρέμουλο

Ε

Ευκάλυπτος – για άσθμα, αναπνευστικά, έρπη χειλιών, αντισηψία, βήχα, φλεγμονές, ψείρες κεφαλής, εξανθήματα (καλόγερους, σπυριά)

Ελαιόλαδο – για δερματικούς ερεθισμούς, σύγκαμα, ουλίτιδα, ωτίτιδα, τριχωτό της κεφαλής

Ζ

Ζαμπούκος – για φλέγματα, εφίδρωση, καταρροή, συνάχι, γρίπη, κρύωμα, πονόδοντο, αμυγδαλίτιδα, διουρητικό

Θ

Θρούμπι – για χώνεψη, εντερικά παράσιτα, τυμπανισμό, φούσκωμα

Θυμάρι – για αντισηψία, πυρετό, δερματικές λοιμώξεις, πεπτικό, τόνωση, νευρικές συσπάσεις εντέρων και στομάχου

Ι

Ιβίσκος – για πεπτικά προβλήματα, δυσκοιλιότητα, αυξημένα λιπίδια

Ιτιά – για αντισηψία, πόνους, ρευματισμούς, συνάχι, κρύωμα

Κ

Καλαμπόκι (φούντες φυτού) – για ουρικό οξύ, προστάτη, πέτρες νεφρών, κύστη χολής

Καλέντουλα – για δερματικούς ερεθισμούς, έκζεμα, ακμή, εγκαύματα

Κανέλα – για σπασμούς, αντισηψία, αντιβακτηριδιακό, παράσιτα εντέρου, μύκητες

Κάρδαμο (ή κακουλέ) – για λεύκανση δέρματος, τόνωση οργανισμού

Κόλιανδρος – για πόνους, αδυνάτισμα, τόνωση, άγχος, πονοκεφάλους, κρύωμα, ημικρανίες, αρθριτικά, μυικούς πόνους

Κύμινο – για δυσπεψία, χιονίστρες

Κυπαρισσάκι – για πέτρες νεφρών, διαβήτη, προστάτη, κυστίτιδα

Λ

Λάβδανο – για φλέγματα, καταρροή, αυπνίες, πονόδοντο

Λεβάντα – για καρδιά, αυπνίες, γενικούς πόνους, ίλλιγο

Λεμόνι – για αδυνάτισμα, λεύκανση δέρματος, αντισηψία

Λιναρόσπορος – για πέτρες χολής, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες

Λουΐζα – για δυσκοιλιότητα, αδυνάτισμα, τυμπανισμό

Λυκίσκος – για διαβήτη, χοληστερίνη, νεύρα, αυπνίες

Μ

Μαϊντανός – για διουρητικό, κυτταρίτιδα, φλεγμονές, πόνους, τσιμπήματα εντόμων, λεύκανση δέρματος

Μαντζουράνα – για στομαχικούς πόνους, τυμπανισμό, αυπνίες, κοιλόπονους

Μάραθος – για αδυνάτισμα, πέτρες στα νεφρά

Μαστίχα Χίου – για στομαχόπονο, έλκος, διαβήτη, χοληστερίνη, διουρητικό

Μελισσόχορτο – για αυπνίες, υπέρταση, ουρικό οξύ, ταχυκαρδίες

Μέντα – για αντισηψία, πονόλαιμο, χώνεψη, συνάχι, ξερόβηχα, γρίπη, κακοσμία στόματος

Μολόχα – για πονόλαιμο, βήχα, άσθμα, γαστρίτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα

Π

Παπαρουνόσπορος – για βήχα, αυπνίες, σπασμούς, νεύρα

Πασιφλώρα – για αυπνίες, νεύρα, άγχος

Ρ

Ρίγανη – για δυσκοιλιότητα, πεπτικά προβλήματα, βρογχίτιδα, κόπωση

Σ

Σαλέπι – για βήχα, πονόλαιμο, συνάχι, γρίπη

Σέλινο – για αδυνάτισμα, καρδιά, συκώτι, νεφρούς

Σκόρδο – για αντισηψία, μολύνσεις, παράσιτα εντέρων, χώνεψη, χοληστερίνη, υπέρταση, φλεγμονές, ρευματισμούς

Τ

Τίλιο – για ημικρανίες, ίλιγγο, ζαλάδες, αυπνίες, συνάχι, δυσπεψία, αρθριτικά

Τσουκνίδα – για τραύματα, άγχος, κόπωση, διουρητικό, καθαρτικό

Τζίνσενγκ – για κόπωση, τόνωση

Φ

Φασκόμηλο – για τόνωση, διαβήτη, εύκολη πέψη, πρόωρη εμμηνόπαυση, μυικούς πόνους, υπερβολική εφίδρωση

Φύλλα Αλεξάνδρειας – για δυσκοιλιότητα

Χ

Χαμομήλι – για αυπνίες, πονοκεφάλους, πονόδοντο, νευρώσεις, συνάχι, αντισηψία, καθαρισμό δέρματος, φλεγμονές βλεφάρων

Πηγή