Πέτρο,
Η φίλη σου δεν έκανε ένα «λάθος».
Προσέβαλε τη μνήμη ενός νεκρού παιδιού, της ανεργίας του 65% και αντί να
ζητήσει δημόσια συγνώμη για την αστοχία της προσπάθησε να δικαιολογηθεί λέγοντας
πως δεν ήθελε να στοχοποιηθούν οι ελεγκτές ως «ρουφιάνοι». Απέδειξε ό,τι ούτε
πνευματικός είναι – αφού δεν ξέρει να ιεραρχεί σωστά τα κοινωνικά προβλήματα –
αλλά ούτε και άνθρωπος μιας και προσβάλει ελαφρά καρδία την μνήμη απολεσθέντων
συνανθρώπων μας (α, τι έλεγε ο αείμνηστος καθηγητής Λιαντίνης εδώ: «Όλα είναι
Έρωτας και Θάνατος»!) Ένα παιδί στα 19,
ερωτευμένο με τη Ζωή, παραβατικό με τους αστικούς νόμους, πεθαίνει... και το «μουνί»
της φίλης σου ξυρίζεται....
Εσύ απ’ την άλλη έτρεξες να υπερασπιστείς την «κυρία» ακαδημαικό και καλά έκανες. Είναι φίλη σου, της το οφείλεις. Είστε στη ίδια συνομοταξία, δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Σπέρνεις κατηγορίες για μοχθηρία δεξιά και αριστερά χωρίς τη σύνεση της σιωπής, χωρίς να «βουτάς» τη γλώσσα στο μυαλό, υπερβάλλοντας ενιστάμενος!
Σε σέβομαι Τατσόπουλε και σε
αναγνωρίζω γιατί χωρίς εσένα και τη φίλη σου, εγώ ο απλός θνητός δεν θα μάθαινα
αυτό το τραγικό συμβάν. Ούτε θα δάκρυζα στη σκέψη – αν και όχι χριστιανός – ότι
σήμερα ανήμερα της Παναγιάς, η ενέργεια της Συμπαντικής Μήτρας θα αγκαλιάζει με
άπειρη αγάπη την ψυχή ενός «τζαμπατζή»!
Επιλέξατε το ρόλο του «μαλάκα», ή να το πω κομψά
να γίνετε «σάκος του μποξ» ανάμεσα σε κάθε λογής ελληναράδες. Δεν είναι κακό,
δεν είμαι εγώ ηθικά ανώτερος από εσάς, όχι σε καμία περίπτωση. Η πολυπλοκότητα
του Σύμπαντος μας χρειάζεται όλους. Αλλά...σεμνά και ταπεινά...
...μήπως θα έπρεπε να
εγκαταλείψεις την πολιτική;
Ο σύντροφος Παπαδημούλης σε
άδειασε λέγοντας πως «οι νέοι άνεργοι δεν πρέπει να πληρώνουν κόμιστρα στις
δημόσιες συγκοινωνίες». Εσύ τι ρόλο παίζεις; Γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Καλημέρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου