No Nos Moveran (feat. Pablo Neruda "Alturas de Macchu Picchu")

sube a nacer conmigo, hermano
Dame la mano desde la profunda zona de tu dolor diseminado
no volverαs del fondo de las rocas
no volverαs del tiempo subterrαneo
no volverα tu voz endurecida
no volverαn tus ojos taladrados
yo vengo a hablar por vuestra boca muerta
a travιs de la tierra juntad todos los silenciosos labios derramados  

y desde el fondo habladme toda esta larga noche
como si estuviera con vosotros anclado  

contadme todo
cadena a cadena, eslabσn a eslabσn, y paso a paso
afilad los cuchillos que guardasteis
ponedlos en mi pecho y en mi mano
como un rio de rayos amarillos
como un rio de tigres enterrados
y dejadme llorar
horas ,dνas, aρos, edades ciegas, siglos estelares  

dadme el silencio, el agua, la esperanza,
dadme la lucha, el hierro, los volcanes
apegadme los cuerpos como imanes
acudid a mis venas y a mi boca
hablad por mis palabras y mi sangre  

----  

no, no, no nos moveran!no, no nos moverαn!
como un αrbol firme junto al rio
no nos moverαn.  

unidos en la lucha, no nos moverαn
unidos en la lucha, no nos moverαn
como un αrbol firme junto al rio
no nos moverαn
no,no, no nos moverαn! no, no, no nos moverαn!
como un αrbol firme junto al rio
no nos moverαn  

unidos en la huelga, no, no, no nos moverαn!
unidos en la huelga, no, no, no nos moverαn!
como un αrbol firme junto al rio
no nos moverαn, no nos moverαn!  

------  

Εξυψώσου από τη γέννησή μου, αδερφέ
Δώσε μου το χέρι σου μακριά απ' τα βάθη
που απλώνεται ο πόνος σου
δεν θα επιστρέψει κάτω απ' τις πέτρες
δεν θα αναδυθεί από χρόνο υπόγειο
η φωνή σας δεν θα τρέμει
ούτε τα διάτρυτα μάτια σας
θα βγουν απ' τις κόγχες τους
έρχομαι να μιλήσω για τα νεκρά σας στόματα
μέσα απ' τη γη αφήστε τα σιωπηλά χείλη σας να ξεχυθούν  

και πέρα απ' τα βάθη ας στροβιλίζεται αυτή η μεγάλη νύχτα
σαν να αγκιροβόλησα εδώ μαζί σας  

Πείτε μου τα πάντα
αλυσίδα μ' αλυσίδα, κόμπο με κόμπο, βήμα με βήμα
ακονίστε τα μαχαίρια που φυλάτε κρυμμένα
κάντε το κι απ' το δικό μου στήθος, κι απ' το δικό μου χέρι
σαν μια πλημμυρίδα από ηλαχτίδες
σαν ένας χείμαρος από θαμμένες τίγρεις
κι αφήστε με να κλάψω
ώρες, μέρες, χρόνια, τυφλές δεκαετίες, αστρικούς αιώνες  

Δώσε μου τη σιωπή, το νερό, την ελπίδα
Δώσε μου τον αγώνα, το σίδερο, τα ηφαίστεια
στερεώστε πάνω μου τα σώματά σας σαν μαγνήτες
ελάτε στις φλέβες μου και τη φωνή μου
μιλήστε με τα λόγια και το αίμα μου  

--------  

όχι, όχι, όχι δεν θα μετακινηθούμε! δεν θα μετακινηθούμε!
σταθερά σαν το δέντρο στο ποτάμι
δεν μας μετακινείτε  

ενωμένοι στον αγώνα, προχωράμε
ενωμένοι στον αγώνα, προχωράμε
σταθερά σαν το δέντρο στο ποτάμι
δεν μας μετακινείτε  

ενωμένοι στην απεργία, δεν θα μετακινηθούμε!
ενωμένοι στην απεργία, δεν θα μετακινηθούμε!
σταθερά σαν το δέντρο στο ποτάμι
δεν μας μετακινείτε